De cirkel rond: van spullen in Castricum naar tandzorg in Nepal
Castricum – De stichting ‘Castricum helpt Muttathara’ zet zich in voor projecten in ontwikkelingslanden. Onlangs doneerde Muttathara een mooi bedrag aan de stichting Handen voor Tanden, die een waardevolle bijdrage levert aan de tandheelkundige zorg in Nepal.
Door Monique de Jager
Geertje van den Aardweg is al dertig jaar tandarts aan de Schelgeest in Castricum. Vijftien jaar geleden richtte zij de stichting ‘Handen voor Tanden – Nepal’ op. Deze stichting reist iedere twee jaar met een team tandartsen, mondhygiënisten en assistentes naar Nepal om tandheelkundige trainingen te geven aan plaatselijke gezondheidswerkers. De reizen en accommodaties betalen zij zelf. De spullen – zoals stoelen en instrumentarium die zij daar achterlaten – worden bekostigd door donaties zoals die van Muttathara.
Prachtige organisatie
“We hebben een erg mooi bedrag ontvangen,” vertelt Geertje dankbaar. “Mede door deze donatie hebben we weer twee weken onze trainingen kunnen geven. Ik vind Muttathara een prachtige organisatie die veel mooie kanten heeft. Er werken alleen maar vrijwilligers en de gehele opbrengst gaat naar goede doelen. Maar het begint natuurlijk allemaal bij de mensen die hun spullen doneren aan Muttathara. Door de verkoop van die spullen kunnen wij – en andere organisaties – veel goeds doen voor mensen dien onze hulp hard nodig hebben. En zo is de cirkel rond.”
Structurele hulp en preventie
Geertje wilde altijd al vrijwilligerswerk doen en reisde mee met een stichting die tandheelkundige hulp bood in Nepal, maar ze wilde liever hulp bieden die structureel is. Daarom besloot ze haar eigen stichting op te richten die plaatselijke gezondheidswerkers opleidt, zodat zij voortaan zelf tandheelkundige hulp kunnen bieden. Het gaat vooral om eerste hulp zoals kiezen trekken, maar ook om preventie zoals poetslessen en tandsteen verwijderen.
Beperkte middelen
Iedere reis bezoekt Geertje met haar team een andere plaats in Nepal. Vaak wonen mensen in nederzettingen die hoog in de bergen liggen. In de kleine dorpjes zijn EHBO-posten, bemand door verpleegkundigen die door de regering betaald worden. Inwoners kunnen met alles bij hen terecht: van een gebroken been tot een bevalling. Meestal zijn er maar beperkte middelen beschikbaar en van de medicijnen in de kast wil je waarschijnlijk niet weten hoe lang die daar al liggen.”
Trainingen
“Onze contactpersoon ter plaatse laat aan de verpleegkundigen weten dat we er zijn, en vervolgens komen zij naar onze locatie toe. We geven de trainingen bijvoorbeeld n een schoolgebouwtje. Dat maken we schoon en richten we in met de spullen die we van donaties hebben gekocht. Het is er vaak donker, dus maken we gebruik van hoofdlampjes.”
Bevolking blij met hulp
De lokale bevolking is erg blij met de geboden zorg, waar ze normaal geen toegang toe hebben. “Er zijn veel mensen in Nepal met kiespijn. De inwoners komen van ver en moeten vaak lang wachten tot ze aan de beurt zijn. Hun geduld is bewonderenswaardig.”
Wens voor de toekomst
Geertje vertelt dat ze met haar stichting vastbesloten is deze hulp nog lange tijd te blijven bieden. “Met de steun van organisaties als Muttathara en alle lieve mensen die spullen doneren, kunnen wij dit mooie werk hopelijk nog vele jaren blijven doen.”